miércoles, 2 de mayo de 2012

Actividades 5 de Maio

Este sábado 5 de Maio pola mañá continuaremos a actividade de Amadriñamento de árbores, desta vez cos periodistas da zona que se interesaron por esta iniciativa.

Pola tarde realizaremos a ruta de sendeirismo que tiñamos aprazada Rebordelo - Cabo de Cruz. A saída será en Rebordelo ás 17:00. Se estades interesad@s en participar enviádenos un correo electrónico á boiroverde2012@gmail.com.

Amadriñamento 28/04/2012

martes, 1 de mayo de 2012

Fragas do Eume


As fragas do Eume declaráronse parque natural en 1997. Conta cunha extensión de máis de 9.000 hectáreas, rodeando o río Eume ó seu paso polos concellos de Cabanas, A Capela, Monfero, Pontedeume e As Pontes de García Rodríguez. Están consideradas como un dos mellores bosques atlánticos do continente europeo, e destaca pola súa magnífica conservación.
O pasado 31 de marzo, un incendio calcinou 750 hectáreas das Fragas do Eume, 300 delas consideradas de alto valor ecolóxico. As primeiras medidas tiveron como obxetivo extinguir o lume. 3 días despois, chegaron as primeiras chuvias febles que humedeceron a zona devastada.
Ante a preocupación de que aparecesen chuvias máis fortes, que poderían arrastrar os sedimentos e deixarían o chan desprotexido e que contaminarían o cauce e desembocadura do Eume, 8 días despois de extinguido o incendio a Xunta colocou barreiras biodegradables para que impedisen o arrastre da cinsa.
Outra medidas que se están a levar a cabo son a execución de traballos para estabilizar o chan nas zonas máis afectadas e o repaso e mellora da rede de drenaxe de auga de escorrentía e chuvia.
Ata o momento, son as últimas informacións que temos da Xunta de Galicia, que se remontan ó pasado 12 de abril. Estamos á espera de máis novas en canto á situación na que se atopan actualmente as fragas logo das chuvias deste último mes.


Fontes:


domingo, 29 de abril de 2012

Ecologistas acusan a la Xunta de callar la cifra de híbridos muertos


La muerte de lobos híbridos en la sierra de Barbanza reunió ayer a unas doscientas personas -según datos de Protección Civil- en una manifestación que recorrió el centro de Ribeira y en la que se pedía a la Xunta el cese inmediato de su política de erradicación del lobo híbrido en los montes barbanzanos.
El Gobierno gallego fue el destinatario de casi todas las críticas. Entre otras cosas se le acusa de oscurantismo por no desvelar el número de ejemplares híbridos abatidos desde que Medio Ambiente consintió batidas y esperas para acabar con estos animales fruto del cruce entre lobos ibéricos y perros.
Análisis genéticos
El colectivo convocante, Vox Ánima, leyó un manifiesto en la plaza del Concello en el que también se exigía al Ejecutivo autonómico que haga públicos los análisis genéticos realizados hasta la fecha que demuestren la existencia de estos animales.«Hai un mes, tanto o noso colectivo como outros, pedimos sen éxito á Consellería de Medio Ambiente toda a información sobre as actividades que autorizaron para acabar con estes animais nos montes da redonda», señaló el presiden de la entidad, José Carlos Vidal.
Otra incógnita que ayer plantearon públicamente los manifestantes busca esclarecer los motivos por los que «os técnicos da Xunta non acompañan a estes cazadores nas súas incursións no monte co suposto obxecto de abater unicamente híbridos». Vox Ánima propuso como alternativa a la muerte de estos ejemplares que los responsables de Conservación da Natureza en Galicia los capturen y esterilicen. Aseguran que este tipo de medidas ya se adoptaron en otros países con éxito y evita el derramamiento de sangre.

BARBANZA Ecologistas de toda Galicia apoyan la protesta por la matanza de lobos



El revuelo producido por las últimas muertes de lobos híbridos en Barbanza ha traspasado los límites geográficos de la comarca. Un ejemplo es el gran número de apoyos que ha logrado la recientemente constituida, en A Pobra, asociación Vox Ánima. Este colectivo ha convocado para esta tarde en Ribeira (plaza do Concello, 18.30) una movilización para protestar por la matanza injustificada que, aseguran, está sufriendo esta especie. La movilización ya ha sido secundada por colectivos ecologistas y protectoras de animales de toda Galicia.
La iniciativa se presentó bajo el lema «Stop ao exterminio», y desde Vox Ánima, que esta tarde se presenta en sociedad con este acto público, aseguran que su intención es «amosar a nosa máis enérxica repulsa e indignación ante a campaña emprendida pola Consellería de Medio Ambiente, a través da Dirección Xeral de Conservación da Natureza, para exterminar o híbrido de lobo na serra do Barbanza».
Decálogo de la movilización
El grupo convocante explica que «as batidas e agardos contra estes animais están afectando tamén de forma irremediable ao lobo, xa que a única maneira de diferenciar un lobo dun híbrido é mediante unha análise de ADN. Por iso gustaríanos saber cales son os criterios polos que se rixen á hora de disparar». Otro hecho que motiva la manifestación es que las batidas y esperas «non están sendo levadas adiante por técnicos ou profesionais dependentes da Xunta, senón por cazadores particulares que se prestan voluntarios».
Vox Ánima pone también sobre la mesa que «os agardos e trampeos, previstos para os meses de abril a agosto, vanse facer en plena época de cría, polo que a captura ou morte da nai, vai supoñer a morte de todas as crías por inanición».
Por último, la asociación pobrense se plantea el verdadero origen del híbrido al asegurar que «na observación dalgúns dos animais abatidos, presuntamente híbridos, atopáronse sinais de manipulación por parte do home, xa que tiñan as orellas recortadas, o que fai tomar corpo á posibilidade de que eses exemplares fosen criados en catividade e soltados posteriormente, non se sabe con que intención».

viernes, 27 de abril de 2012

Pódese falar dunha ética da terra?


¡Lo que podemos aprender de los animales!

 JEREMY RIFKIN 26 OCT 2003


Aunque gran parte de los comentarios sobre la gran ciencia este último año se han centrado en los nuevos avances en biotecnología, nanotecnología, ordenadores y cuestiones más esotéricas como la edad de nuestro universo, en los laboratorios de todo el mundo se ha ido desarrollando entre bastidores una historia más discreta, que tendrá un impacto más profundo en la percepción humana y en la comprensión del mundo que nos rodea. Y, curiosamente, las empresas patrocinadoras del estudio son McDonald's, Burger King, KFC y otros proveedores de comida rápida. Presionados por los activistas que trabajan a favor de los derechos de los animales y por el creciente apoyo de la opinión pública a las campañas por un tratamiento más humano de los animales, estas empresas han financiado la investigación, entre otras cosas, sobre los estados emocionales, mentales y de comportamiento de las demás criaturas. Lo que los investigadores están descubriendo resulta inquietante. Parece que muchas de estas criaturas son mucho más parecidas a nosotros de lo que habíamos imaginado. Sienten dolor, sufrimiento, y experimentan tensión, afecto, emoción e incluso amor. Por ejemplo, en los estudios sobre el comportamiento social de los cerdos realizados por la Universidad Purdue, de Estados Unidos, se ha descubierto que les encanta el cariño y se deprimen fácilmente si se les aísla o se les niega tiempo para jugar con los demás. La falta de estímulos mentales y físicos puede tener como consecuencia el deterioro de la salud y una mayor incidencia de diversas enfermedades. La Unión Europea se ha tomado estos estudios al pie de la letra y ha ilegalizado el uso de pocilgas que aíslan a los cerdos para 2012, ordenando que se sustituyan por pocilgas al aire libre. En Alemania, el Gobierno anima a los criadores de cerdos a dar a cada animal 20 segundos de contacto humano al día y a facilitarles dos o tres juguetes para evitar que luchen entre sí.
El estudio sobre los cerdos sólo toca superficialmente lo que está ocurriendo en este nuevo y extenso campo de investigación sobre las emociones y habilidades cognitivas de los animales. Hace poco, los investigadores quedaron asombrados por la publicación de un artículo en la prestigiosa revista Science donde se informaba de las aptitudes conceptuales de los cuervos de Nueva Caledonia. En experimentos controlados, los científicos de la Universidad de Oxford informaban de que se había dado a dos pájaros, de nombre Betty y Abel, la opción de utilizar dos herramientas, un alambre recto y otro en forma de gancho, para sacar un trozo de carne del interior de un tubo. Ambos eligieron el alambre en forma de gancho. Pero después, de repente, Abel, el macho dominante, robó el gancho de Betty, dejándola únicamente con el alambre recto. Sin inmutarse, Betty usó el pico para meter el alambre en una grieta y después doblarlo con el pico para hacer un gancho como el que le habían robado. A continuación sacó la comida del interior del tubo. Los investigadores repitieron el experimento 10 veces más, dándole sólo alambres rectos, y ella hizo el gancho nueve de las 10 veces, demostrando una compleja habilidad para crear herramientas.
Y luego está la historia de Alex, el loro gris africano que era capaz de realizar a la perfección tareas que antes se pensaba que eran coto exclusivo de los humanos. Alex es capaz de identificar más de 40 objetos y siete colores, y puede juntar y separar objetos en categorías. Incluso es capaz de aprender conceptos abstractos como "mismo" o "distinto", y resolver problemas utilizando la información que se le facilita. Igualmente sorprendente es Koko, un gorila de 136 kilos al que se enseñó el lenguaje de los signos y que ha aprendido a la perfección más de mil signos y entiende varios miles de palabras en inglés. En los exámenes del cociente de inteligencia humano puntúa entre 70 y 95, con lo que se encuentra en la categoría de aprendizaje lento, pero no de retraso.
La fabricación de herramientas y el desarrollo de complejas aptitudes lingüísticas no son más que dos de los muchos atributos que creíamos que eran exclusivos de nuestra especie. La conciencia del propio ser es otro de ellos. Desde hace mucho tiempo, los filósofos y los expertos en el comportamiento animal decían que otros animales no son capaces de tener conciencia de sí mismos porque carecen del sentido del individualismo. Pero no es así, según toda una serie de estudios nuevos. En el Zoo Nacional de Washington, los orangutanes a los que se dan espejos exploran partes de su cuerpo que de otra forma no pueden ver, lo que demuestra que son conscientes de sí mismos. Un orangután llamado Chantek, que vive en el Zoo de Atlanta, lo demostró de forma extraordinaria utilizando un espejo para escarbarse los dientes y ajustarse las gafas de sol, según su cuidador.
Naturalmente, cuando llegamos a la prueba definitiva de lo que distingue a los humanos de otras criaturas, los científicos creen desde hace mucho que el duelo por los muertos representa la verdadera línea divisoria. Otros animales no tienen sentido de su mortalidad y son incapaces de comprender el concepto de su propia muerte. Pero no es así necesariamente. Al parecer, los animales experimentan dolor. Muchas veces los elefantes se quedan varios días junto a sus parientes muertos, en silencio, tocándoles de vez en cuando el cuerpo con la trompa. El biólogo keniata Joyce Poole, que lleva 25 años estudiando al elefante africano, dice que el comportamiento de los elefantes hacia los muertos "me deja pocas dudas de que experimentan unas emociones y tienen un cierto entendimiento de la muerte".
También sabemos que prácticamente todos los animales juegan, especialmente de pequeños. Todo el que haya observado las cucamonas de cachorros, gatitos, oseznos y demás no habrá podido evitar percibir las similitudes que hay entre su forma de jugar y la de nuestros hijos. Estudios recientes de la química cerebral de las ratas demuestran que, al jugar, sus cerebros liberan grandes cantidades de dopamina, una sustancia neuroquímica asociada con el placer y la emoción en los seres humanos. Al percatarse de las sorprendentes similitudes en la anatomía del cerebro y la química de los humanos y otros animales, Steven Siviy, científico experto en el comportamiento de Gettysburg College, Pensilvania, se planteó una pregunta que cada vez más investigadores se plantean: "Si creemos en la evolución por selección natural, ¿cómo vamos a creer que los sentimientos aparecieron de repente, de la nada, con los seres humanos?".Los nuevos descubrimientos de los investigadores distan mucho de los conceptos abrazados por la ciencia ortodoxa. Recuerden que fue René Descartes, el gran científico y filósofo de la Ilustración, quien describió a los animales como "autómatas sin alma", cuyos movimientos poco se diferenciaban de los de las marionetas automatizadas que bailaban sobre el reloj de Estrasburgo. Hasta hace muy poco, los científicos aún fomentaban la idea de que la mayoría de las criaturas se comportaban exclusivamente por instinto y de que lo que parecía ser comportamiento aprendido no era más que actividad impulsada genéticamente. Ahora sabemos que los gansos tienen que enseñar a sus hijos las rutas de emigración. De hecho, estamos descubriendo que en la mayoría de los casos el aprendizaje pasa de padre a vástago, y que la mayoría de los animales utilizan todo tipo de experiencia aprendida por la experimentación continua y la solución de problemas mediante la técnica de prueba y error.
¿Qué repercusiones tiene todo esto sobre la forma en que tratamos a otras criaturas? ¿Qué pasa con los millares de animales que cada año son sometidos a dolorosos experimentos de laboratorio? ¿O con los millones de animales domésticos criados en las condiciones más inhumanas y destinados para el matadero y el consumo humano? ¿Deberíamos prohibir las trampas para patas y boicotear la compraventa de abrigos de piel? ¿Y qué pasa cuando se mata a los animales por deporte, como la caza del zorro en la campiña inglesa, las corridas de toros en España o las peleas de gallos en México? ¿Qué pasa con el entretenimiento? ¿Deberíamos enjaular a los leones salvajes en los zoos y dejar que los elefantes actúen en los circos? Estas preguntas están empezando a plantearse en los juzgados y en la legislación de todo el mundo. Actualmente, Harvard y otras 25 facultades de Derecho sólo de Estados Unidos han introducido cursos sobre los derechos de los animales, y cada vez entran en el sistema de tribunales más casos representando los derechos de los animales. Alemania se convirtió hace poco en el primer Gobierno del mundo en garantizar los derechos de los animales en su Constitución.
Lo que queda claro a lo largo de la historia humana es que la trayectoria del hombre ha consistido, en esencia, en la extensión de la empatía a dominios más amplios e incluyentes. Al principio, la empatía sólo se extendía a los parientes y la tribu. Con el tiempo se amplió a personas de valores similares, que compartían una religión, una nacionalidad o una ideología común. En el siglo XIX se establecieron las primeras sociedades humanitarias, en las que la empatía se extendió hasta incluir a las demás criaturas. Hoy hay millones de personas en todo el mundo que se identifican con el movimiento a favor de los derechos humanos y siguen profundizando y ampliando la preocupación y empatía humana por las demás criaturas. Los estudios actuales sobre las emociones, cognición y comportamiento animal abren una nueva fase en la trayectoria humana, permitiéndonos ampliar y profundizar nuestra empatía, esta vez para incluir la comunidad más amplia de criaturas que viven junto a nosotros.
Jeremy Rifkin es autor de El siglo de la biotecnología y presidente de la Fundación sobre Tendencias Económicas de Washington. Traducción de News Clips. © Jeremy Rifkin, 2003.

................................................................................................................................................................

Nas últimas investigacións realizadas sobre os estados emocionais, mentais e de comportamento de especies distintas a nós, certos aspectos que se consideraban ata agora exclusivos dos humanos puidéronse comprobar que tamén se extenden a outros animais. Algúns exemplos representativos que chaman a atención: o caso do gorila Koko que tiña un coeficiente intelectual entre 70 e 95, é dicir, que ten unha categoría de aprendizaxe lento pero non de retraso; tamén salientamos o caso do sentido de morte que teñen os elefantes. Dentro da pirámide na que consideramos que os humáns estamos no rango máis alto (pola nosa capacidade de socialización e de comunicación oral, entre outras) vimos comprobando que estamos máis parellos a outras especies do que realmente se pensaba. 
A este respecto, a reformulación do constructo Educación Ambiental nos tempos que corren, é unha oportunidade para que se poida ampliar o concepto de comunidade incluíndo nel a estas especies que ata agora considerábamos inferiores, e que lles demos un trato inhumano. Non debemos utilizar ós animais como un medio de entretemento social xa que é un sufrimento para eles que os torturemos. Isto é inmoral, temos que poñernos no seu lugar, ou ¿a caso a gustaríanos perecer desa maneira? Isto pode entenderse como un paso adiante no camiño a conseguir respectar a todos os animais por igual, e eliminar certo tipo de fobias cara algúns  que son máis inofensivos que outros que temos no nosa contorna máis próxima. Algúns países xa empezaron a incluír na súa constitución os dereitos dos animais, algo que se debería estender a nivel mundial. De calquera maneira, non se sabe ata que punto isto pode ser algo efectivo totalmente posto que nós como seres humanos temos unha serie de deberes en relación aos animais, pero, ¿Cómo debemos de xulgar as accións dos animais? ¿Ónde podemos  situar o límite entre o instinto animal e o seu sentido de razón para condenalos por certas accións?

Aquí deixamos aberto o debate e o cuestionamento .

martes, 24 de abril de 2012

Prórroga de un año para poder justificar el cierre del vertedero de Capdepera


Prórroga de un año para poder justificar el cierre del vertedero de Capdepera
Si no se subsanan las deficiencias peligran los fondos europeos
El Ayuntamiento de Capdepera ha conseguido una prórroga de un año para justificar la finalización correcta de la clausura del vertedero de Son Terrassa y de esta manera no perder los 1,3 millones de euros de los Fondos Europeos adelantados por el Govern para que iniciara la obra.
El proyecto se impulsó a principios de 2008. A finales de 2010, a punto de inaugurar la clausura, se denunciaron una serie de deficiencias en las obras. Hasta que éstas no se subsanen no se puede dar por definitivo el cierre y por lo tanto la subvención de fondos europeos peligra.
El alcalde de la localidad, Rafel Fernández, planteó esta problemática al presidente del Govern, José Ramón Bauzá en una entrevista que mantuvieron en el Consolat y según parece Bauzá se mostró sensible con el tema.
Según informó el alcalde la empresa ya ha procedido a la subsanación de las deficiencias. El Govern balear es el que ahora tiene que dictar el informe favorable para justificar la clausura ante Europa.
Por su parte, fuentes del Govern aseguraron que «desde la dirección General de Medi Natural se está dando todo el asesoramiento posible para que se solvente el tema. Somos los primeros interesados en que se justifique la obra ya que se anticiparon los 1,3 millones de los fondos europeos».
CAPDEPERA - EU-EV DE CAPDEPERA DENUNCIA AL GOVERN POR LA CLAUSURA DEL VERTEDERO

lunes, 23 de abril de 2012

Aquí vos achegamos unha experiencia máis.


Era unha tarde apagada, encapotada na que nada incitaba a saír da casa...pero tiña que ir aos talleres de memoria que organiza a Cruz Vermella para difundir e facer participes do proxecto Boiro Verde aos maiores que asisten a eles. Os meus ámbitos de actuación foron Cabo de Cruz e Abanqueiro.
Estaba algo nervioso, porque negalo, asi que para ter todo baixo control decidinme ir unha media hora para atallar calquer imprevisto, verme ca monitora, explicarlle quen era, que ia dicir e pedirlle a súa axuda se me veia necesitado dela. Alomenos esa era a idea.
Cheguei sobre as catro ao centro sociocultural e eiqui a miña primeira traba: non sabia onde se realizaban os talleres, ningún cartel ou anuncio o aclaraba. Ante esta primeira dificultade de carácter labiríntico (imaxinádevos un bo numero de habitacións sen ningún indicador e ninguén a quen preguntarlle) unhas señoras viñeron a miña axuda. Resulta que elas ían ao taller de memoria pero pasáballes o mesmo, recentemente cambiaran as aulas por iso non había carteis nin nada. Outras compañeiras uníronsenos e atopamos o sitio en cuestión, amplia na que se xuntaban de 20 a 25 mulleres. E curioso como solo atopei a un home nos talleres aos que asistín.
Pouco a pouco foron chegando e as preguntas acerca da miña persoa afloraron: era o novo profesor?  Que iamos a facer ese dia? Unha delas dixome que lle sonaba a miña cara, senón era de por aquí, de quen era? (creo que foi a pregunta mais dita). Outra sacoume a colación dunha foto do periódico, ese marasmo de curiosidade case me engule non podendo satisfacer a todas as dudas acerca da miña persoa e esbozando un sorriso. Certamente e encomiable como xente que viviu tanto aínda ten ansia de coñecemento e comprensión do seu entorno, e unha actitude ante a vida que admiro, foron moi receptivos. Por iso tan pronto chegou a monitora e me presentei ante todos por enésima vez vía toda esa atención enfocada en min. Nuns momentos expliqueilles o proxecto de Boiro Verde, agradecinlles a súa colaboración no calendario de cultivos e que contabamos ca súa asistencia o vindeiro 27.
O meu discurso funcionou (ou foron tan amables como para non denotar outra cousa) e dinlles as gracias a todas, iso valeume un aplauso e un bombón, de todo corazón acepteino ca sua simpatía. Espero atoparme con eles e cas seus sorrisos o 27.
Esta foi a miña experiencia nos talleres de memoria e cos nosos maiores en Abanqueiro e Cabo de Cruz.